Darkside – Belinda Bauer

Darkside is the second novel by Belinda Bauer that I’ve been reading and since I enjoyed reading the first one, Blacklands, a lot and rated it with as many as five stars, I put my expectations very high. The story is set in the same Exmoor village as Blacklands and it starts with a local bobby, Jonas Holly, who is called to the suspicious death of Margaret Priddy. He calls in the Taunton Crime Squad and hands over the investigation to DCI Marvel. DCI Marvel treats Holly as an idiot instead of using him as a valuable member of the team since Holly is trustworthy to the villagers. Holly starts his own investigation but he lacks confidence and when he starts receiving anonymous notes questioning his work he is beset with self-doubt. When it looks like there is as serial killer in the village who is after elderly and disabled people, Holly is worrying that his own wife might be in danger.

To me this second Bauer novel falls short of my expectations. I agree, it is rather difficult to write two five star novels in a row. The start of Darkside was promising. It is gripping and very well paced from beginning to end. The story is well told with strong characters and unexpected twists. No characters are extremely sympathetic. As the story unfolded, I didn’t know which character was worse. DCI Marvel, an arrogant  and bullying man or Holly, who doesn’t seem to have a will of his own and accepts all humiliation. Only Lucy, Holly’s wife, is gentle and likable. The main reason why I rate this book with four stars instead of five is because about halve of the way through the book I guessed who the killer was. Nevertheless, Darkside is sure worth reading.

If you like to read more about Belinda Bauer, visit her own website. Some more reviews in The Independent and The Guardian.

Blacklands – Belinda Bauer

Van de achterflap: He was only twelve, he reasoned; he couldn’t be expected to get stuff like writing to serial killers right first time.

Blacklands is de debuutroman van Belinda Bauer. Ze was journalist en scenarioschrijfster. Voor haar script The Locker Room kreeg ze de Carl Foreman/Bafta Award voor jonge Britse scenarioschrijvers.

Over Blacklands zegt Belinda Bauer dat zij niet de bedoeling had een misdaadroman te schrijven. Zij had gedacht dat het een kort verhaal zou worden over een jongen en zijn oma. Bauer kreeg het idee toen ze op tv de moeder zag van een kind dat lang geleden was vermoord. Ze vroeg zich af wat voor invloed zo’n misdrijf zou hebben op de levens van betrokkenen. Als zij de kleinzoon was geweest van een oma waar de zoon  van was vermoord, wat had dat dan voor invloed op haar gehad? Met dat idee in haar hoofd is ze het boek gaan schrijven.

Het verhaal gaat over Steven Lamb. Hij weet dat zijn oom Billy ooit van huis is vertrokken en nooit meer is teruggekomen. Als hij met zijn vriendje Lewis op de kamer van Billy naar extra Lego-stukken zoekt, komt zijn oma onverwacht de kamer binnen. Nu hoort hij de reden van de verdwijning van Billy. Zijn oom is vermoord, door een seriemoordenaar. Steven begrijpt nu het lijden in zijn familie, de droefheid. Lewis vindt het machtig spannend en komt op het idee om het lichaam van Billy te gaan zoeken. Als er niets gevonden wordt, wordt Lewis het zoeken zat. Steven niet, het laat hem niet los. Hij blijft graven en uiteindelijk besluit hij de seriemoordenaar, Arnold Avery, een brief te sturen  en hem te vragen waar Billy is begraven. Er volgt een briefwisseling. Steven is een kind en heeft niet in de gaten waar hij aan is begonnen. Het loopt allemaal uit de hand.

Het verhaal pakt je vanaf het eerste moment. De manier waarop Bauer beschrijft hoe Steven het ervaart om die kleinzoon te zijn van een oma wiens zoon is vermoord, is geslaagd. Zo zou het allemaal kunnen zijn, zo zou je als jongen kunnen reageren. Je kruipt als vanzelf in de huid van Steven. De tegenstelling tussen het oprecht zoeken naar de waarheid door Steven en het smerige spel dat Arnold Avery speelt wordt scherp weergegeven. De lezer ervaart de ontwikkeling van beide personen naast elkaar. Het boek zindert van de spanning. Steeds sneller willen lezen om te weten hoe het afloopt, met een hoop tot in je tenen dat het verhaal wel een goede afloop kent.

Belinda Bauer mag het boek dan niet als misdaadroman hebben bedoeld, dat is het wel geworden. Een ijzersterke thriller zou ik zelfs zeggen.

Een review in the Guardian en in the Independent. Voor leesgroepen is hier extra informatie te vinden.