Crossing to Safety – Wallace Stegner

StegnerHet was mijn beurt om een keuzelijst voor te leggen bij de leesgroep. De eerste keer voor deze groep. Ik zocht mijn titels bij Amerikaanse auteurs. Het volgende lijstje legde ik uiteindelijk voor:
–    Sue Monk Kidd – The Invention of Wings
–    Philipp Meyer – American Rust
–    Wallace Stegner – Crossing to Safety
–    Ayana Mathis – The Twelve Tribes of Hattie
–    William Faulkner – As I Lay Dying.

Na wat discussie viel de keus op Wallace Stegner.  Maar dat is na het lezen van de titel van deze blog voor niemand nog een verrassing.

Ik had de titel op het lijstje gezet naar aanleiding van een aanbeveling in de podcast Books on the Nightstand. Als je die podcast nog niet kent, moet je er zeker naar gaan luisteren. Buiten dat werd het boek ook genoemd in The End of Your Life Bookclub van Will Schwalbe (overigens ook zeer de moeite waard, de recensie moet ik nog schrijven). Daarin kreeg het boek de kwalificatie als het beste boek ooit geschreven. Hoeveel meer aanbeveling wil je hebben.

We hebben geen spijt gehad van onze keuze. Er is nogal eens een verschil van mening maar nu waren we unaniem. Wat een prachtig boek. Zo mooi geschreven, zorgvuldig gekozen woorden, eerlijke en goed uitgewerkte karakters, aandacht voor de omgeving en de omstandigheden.

Het is geen verhaal dat zich hier in een paar woorden laat samenvatten. Het is het verhaal van twee echtparen, hun huwelijk en de sterke band die hen bindt. Hun vriendschap vanaf het moment dat zij elkaar ontmoeten tot het moment dat ze bij elkaar zijn omdat een van hen gaat sterven. Het verhaal van de tegenslagen die zij in die periode te verduren hebben gehad, de successen, hun gezamenlijke ervaringen, hun leven. Een boek dat begint met de zin „Floating upward through a confusion of dreams and memory, curving like a trouwt through the rings of previous risings, I surface. My eyes open. I am awake”. Als ik dit zo opschrijf, heb ik zin om opnieuw te beginnen met lezen. Het lijkt nu nog mooier dan de eerste keer dat ik het las. Nog een bijzondere quote „Order is indeed the dream of man, but chaos, which is only another word for dumb, blind, witless chance, is still the law of nature”. Tja, wat moet ik er nog aan toevoegen.

Het begin van de vriendschap is in de jaren dertig, de grote depressie. Maar tijdens het lezen heb ik dat beeld niet. Zoals het is geschreven, zou het ook in deze tijd kunnen spelen. Stegner schreef het boek in 1987. Het werd zijn laatste boek. In 1993 overleed hij als gevolg van de verwondingen van een auto-ongeluk.

Wat iedereen in de leesgroep verbaasde, is de onbekendheid van Wallace Stegner in Nederland. Hij heeft dertig titels op zijn naam staan en kreeg de Pulitzerprijs voor Angle of Repose. Wat nog verbazingwekkender is, is dat slechts een van zijn boeken is vertaald (On a Darkling Plain). Reden voor mij om Atlas Contact een email te sturen met dit boek als aanbeveling voor een vertaling. Naar mijn idee wordt het een groter succes dan Stoner van Williams. Ik ben benieuwd.

Ik gaf het boek in eerste instantie vier sterren. Na de bespreking in de leesgroep heb ik daar alsnog vijf van gemaakt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: