Staal – Silvia Avallone

Bij de leesclub Hoofdletters stond voor januari het boek Staal op de lijst. De oorspronkelijke titel van het boek is Acciaio (vertaling: Manon Smits).

Het verhaal gaat over Anna en Francesca. Allebei 13 jaar oud, bijna 14. Ze wonen in hetzelfde grijze gebouw. Francesca op de derde verdieping. Haar moeder is Rosa. Haar vader Enrico. Enrico let goed op zijn dochter. Hij bespiedt haar met zijn verrekijker als ze met Anna op het strand is. Als ze iets doet wat hem niet bevalt dan slaat hij haar. Anna woont op de vierde verdieping, dochter van Sandra en Arturo. Sandra werkt voor de vakbond. Arturo laat zich thuis zien als het hem uitkomt. Hij houdt zich bezig met de verkeerde zaken. Anna en Francesca zijn hartsvriendinnen. Ze doen alles samen. Als Anne verliefd wordt, lijkt alles te veranderen.

Op de eerste bladzijde van het boek de tekst “de puberteit is een machtige leeftijd”. En daar gaat het boek ook over, over twee meisjes in de puberteit. Twee meisjes op de grens van volwassen worden.

Het boek begint zinderend. Avallone laat ons op een meesterlijke manier kennismaken met Anna en Francesca. Twee pubermeisjes die aan elkaar vastgekleefd lijken te zijn. Ze huppelen en dartelen door je hoofd. Het zinderende maakt al snel plaats voor de rauwe werkelijkheid. Alessio, de broer van Anna en zijn vriend Christiano vertegenwoordigen de machocultuur in de Italiaanse arbeidersklasse. Een mooie tegenstelling, het machogedrag van Alessio op straat en in de kroeg maar aan de andere kant ook de zwerfkatten in de fabriek aanhalen. Het is niet alleen het verhaal van de meisjes dat boeit van begin tot eind. Avallone zet ook een mooie sfeerbeschrijving  van het Italiaanse dorp neer. Een dorp dat leeft door en voor de staalindustrie. Het dubbeltje dat nooit een kwartje wordt. Het uitzicht op Elba, symbool voor de hoop de grauwe werkelijkheid ooit te ontvluchten. Een hoop die geen werkelijkheid wordt.

De omslag van het boek laat twee donkerharige meisjes zien. Al in het begin van het boek worden Anna en Francesca beschreven als ” de donkere en de blonde”. Voor de kwaliteit van het verhaal onbelangrijk, maar toch. Het was toch een kleine moeite geweest om de foto op de omslag bij het verhaal te laten aansluiten.

Staal is een knap geschreven en meeslepend verhaal. Mijn oordeel, vier sterren.

Tegenwoordig worden vaak boektrailers gemaakt. De trailer van Staal heeft erg mooie beelden. En op nu.nl staat dit interview met de schrijfster.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: