De Antilliaanse Huisdame – Kel Hoben

Van de achterflap: De succesvolle binnenhuisarchitecte Yvette van Haren wordt vermoord in haar villa in Almere Hout. Al snel blijkt dat er maar twee personen de dader kunnen zijn: haar echtgenoot en hun huisdame. Kel Hoben volgt op boeiende wijze deze twee verdachten. De scherp analyserende Ronald van Haaren met zij typisch gevoel voor humor en associaties, en de door haar Antilliaanse achtergrond lijdzame Sheraida Martes. Hij schetst op een trefzekere manier hun onderlinge relatie, en die van hen beiden met de dominante Yvette. Een meeslepende thriller met onverwachte ontwikkelingen en een verrassende ontknoping.

Het verhaal begint met Ronald van Haren die zojuist zijn vrouw, met een mes in haar lijf, op de keukenvloer heeft aangetroffen. De schrijver laat Ronald de gebeurtenissen analyseren. Hij komt al snel tot de conclusie dat er maar twee mogelijke verdachten zijn, hijzelf en de Antilliaanse huisdame. Het is aan de recherche, Jan Mennink en Julia Sharovsky, om uit te vinden wat er werkelijk is gebeurd en Ronald is er erg op gebrand om hen te helpen. Uiteindelijk is het Julia die als eerste doorheeft hoe de vork werkelijk in de steel zit en de waarheid boven tafel weet te krijgen.

De schrijver maakt veelvuldig gebruik van flashbacks om de lezer te informeren over de diverse personages, hun relaties en eerdere gebeurtenissen die van belang zijn voor het verhaal. Het is functioneel en leest prettig. De spanning wordt goed opgebouwd. Het zijn vooral de relaties tussen de personen die aandacht krijgen. De personages zouden wel wat meer kunnen worden uitgewerkt. Uiteindelijk weten we niet zoveel over Roland, behalve dan dat hij zijn handelen nogal eens door zijn mannelijk geslachtsorgaan laat bepalen. Ook de andere personages zouden iets meer aandacht kunnen krijgen. Er gebeurt in het boek ook wel veel dat niet direct met de moord te maken heeft. Misschien iets teveel. Daarbij denk ik bijvoorbeeld aan de broer van Julia. Moeten we hem en zijn activiteiten echt leren kennen? Voegt het iets toe aan het verhaal?

Nu ik het boek heb uitgelezen, vind ik dat de schrijver de lezer in het eerste hoofdstuk bewust op het verkeerde been zet. Er moet toch een betere manier zijn om de lezer tot het einde toe in spanning te houden over de vraag “wie heeft het gedaan?”.

Mijn eindoordeel: drie sterren. Het is spannend genoeg en leest lekker weg.

11 Reacties to “De Antilliaanse Huisdame – Kel Hoben”

  1. kor de jong Says:

    Goede analyse. En dat van het verkeerde been lijkt mij een bewuste keuze. Verder denk ik dat de schrijver de hoofdpersoon meer door zijn hoofd laat leiden dan door zijn andere onderdelen. Die laatste gebruikt hij in dat kader. Conlusie: drie sterren is OK.

  2. Janny Says:

    hmmm, ik vond die andere onderdelen wel behoorlijk op de voorgrond, figuurlijk dan🙂 Ik denk ook dat dat verkeerde been een bewuste keuze is, maar ik vond het wat gemakkelijk. Trouwens nog een vraagje, hoe doe je met een bebloed mes in je hand het portier van een auto open zonder dat je het in de gaten hebt. Ik heb het staan proberen maar kwam er niet uit🙂 kan je het je voorstellen, dat proberen bedoel ik?

    • kor de jong Says:

      Tjee, wat een analyse! Oprechte dank daarvoor. Er zijn remote controls die het slot opendoen als je gewoon aan komt lopen. Een camper heeft dat niet? En er zat weinig bloed aan het mes (lees dat verderop). Ik heb voor dat alles trouwens geen twee handen nodig. Bovendien doe je in stress-situaties dingen die je normaal niet zou doen, laat staan dat je weet wat je in je handen hebt.

      • JannyAn Says:

        Die remote control ken ik wel. Ooit had ik een mooie Prius. En die had dat ook. Onze camper niet. Enne, dat je in stress dingen kunt doen die je normaal niet zou doen. Maar dat was nou net mijn punt. De lezer wordt wel op het idee gebracht dat Ronald in paniek en stress is door de verschrikkelijke ontdekking maar dat bleek hij helemaal niet te zijn. Hij was juist heel berekend. Maar genoeg hierover. En dit was natuurlijk maar een voorbeeld.

  3. kor de jong Says:

    Ik krijg steeds meer respect voor je. Moet ik je nog een paar boeken sturen?
    Verder genoeg over dit voorbeeld, inderdaad.

    • JannyAn Says:

      Nou zo’n aanbod sla ik niet af. In pfd-formaat? Lees ik het op de iPod.
      Ik ben nu voor een Amerikaanse (beginnende) schrijver een reviewer’s copy aan het lezen. Hij vroeg bij Goodreads.com om reviewers zodat er reviews zijn als zijn boek eind augustus bij Amazan, Barnes&Noble gaat verschijnen. Misschien een idee?

      • kor de jong Says:

        OK, doe ik deze week. Het Ocotal-fortuin en De Blauwe Deur. Met Boekscout ben ik momenteel bezig om Het Pagaro Loco-resort te publiceren in NL. Ik ben dat nu aan het actualiseren, Geen leuk werk eigenlijk.
        Andere wegen zoals Amazon en zo zijn daarom voor dat boek momenteel geblokkeerd.
        Groetjes

  4. kor de jong Says:

    Is inmiddels al gedaan, inclusief de covers

  5. kor de jong Says:

    Voor alle belangstellenden: De Antilliaanse Huisdame is te bestellen via kelhoben@live.nl

  6. Het Págaro Loco-resort – Kel Hoben « JannyAn's Blog Says:

    […] personages blijven te oppervlakkig. Dat was ook mijn oordeel over een eerder boek van Hoben (De Antilliaanse Huisdame). Meer aandacht voor de personages maakt een roman naar mijn idee interessanter om te lezen. […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: