Zeitoun – Dave Eggers

De oorspronkelijke titel van het boek is Zeitoun, vertaling uit het Amerikaans door Maaike Bijnsdorp en Lucie Schaap.

Van de achterflap: Abdulrahman Zeitoun, een 47-jarige Amerikaan van Syrische komaf, woont al jaren met zijn vrouw Kathy en hun drie kinderen in New Orleans. Hij geniet veel aanzien als respectabel aannemer. Als de orkaan Katrina zich aankondigt, besluit Zeitoun in de stad te blijven om zijn huis en de huizen van zijn klanten te beschermen. In de dagen na de storm peddelt hij in een tweedehands kano door de ondergelopen straten van de stad, deelt goederen uit en helpt waar hij kan. Een week later, op 6 september 2005, verdwijnt Zeitoun plotseling. Wat is er met hem gebeurd? In Zeitoun ontrafelt Dave Eggers op meesterlijke wijze het leven van Abdulrahman Zeitoun, van zijn wortels in Syrië en zijn huwelijk met Kathy – een Amerikaanse die zich tot de islam bekeerde -tot zijn kinderen, en toont hij de surrealistische atmosfeer in een geteisterde stad.

In Nederland is de ramp die Katrina onder meer in New Orleans heeft veroorzaakt vooral op het journaal te zien geweest. Op een afstand. Ooit ben ik in New Orleans geweest, ook in het grote stadion. Je herkent waar het zich allemaal afspeelt. Dat brengt het dichterbij.

Het boek van Eggers brengt het allemaal nog wat dichterbij. Het duurt even voor het verhaal op gang komt. Maar om de houding van Zeitoun na de overstroming te begrijpen, is het ook belangrijk om meer over zijn verleden te weten. En dat van zijn vrouw Kathy. Hij schetst een beeld van bijna perfecte mensen met brave kinderen en een bijna perfecte relatie. Was dat echt zo? Bedoeld om de tegenstelling te vergroten met de agenten en gevangenisbewaarders later in het verhaal? Dat lijkt me nauwelijks nodig. De stijl van Eggers is journalistiek te noemen, maar toch zit je bijna in de roeiboot als hij door de ondergelopen straten vaart. Vanaf het moment dat hij wordt gearresteerd is de verbijstering groot. Ik ben al vele malen in de USA geweest en kan me niet voorstellen dat mensen daar zo behandeld worden. Het is mensonterend. En de aanslagen met vliegtuigen op de Twin Towers zijn daar geen enkel excuus voor. Ik heb me gedurende het verhaal wel vaak afgevraagd hoe een dergelijke ramp hier, in Nederland, zou zijn verlopen. Als de familie Zeitoun weer terug is in New Orleans valt het ze moeilijk om de draad weer op te pakken. De vrouw van Zeitoun komt er eigenlijk nooit meer bovenop. Zeitoun, met de nodige littekens op de ziel, wel. Ik vind het bewonderenswaardig dat hij zijn leven in de USA weer zo heeft opgepakt en alles opnieuw opbouwt. Hij heeft zich nog afgevraagd of hij weer terug zou gaan naar Syrië. Met de kennis van vandaag weten we dat dat ook niet zo’n goed plan was geweest.

Eggers heeft wat mij betreft voor een verhaal met deze impact de juiste stijl gekozen. Zeker na de arrestatie van Zeitoun heb ik het boek ademloos, verbijsterd, gelezen. Ik vind het boek een aanrader, vier sterren.

Dave Eggers heeft een Nederlandse website. Een review over Zeitoun is te lezen in de New York Times en de Guardian.

About these ads

3 Reacties to “Zeitoun – Dave Eggers”

  1. Maaike Says:

    Leuk om te lezen! En wat bijzonder dat je in dat stadion geweest bent. Ik zou ook graag een keer naar New Orleans willen. Wie weet komt het er nog wel eens van.

  2. JannyAn Says:

    Thx. Zeker het oude Franse centrum was erg leuk. Maar of dat er nu nog zo uit ziet? geen idee.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 321 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: