Ovenschotel van knolselderij en winterwortel

In de supermarkt zag ik sperziebonen en broccoli in de aanbieding terwijl dat toch echt geen groenten uit dit seizoen zijn. Daar bedoel ik mee dat deze groenten in deze tijd van het jaar uit warmere streken moet worden ingevlogen. Als we het dan toch hebben over het terugdringen van de CO2-uitstoot dan zouden we kunnen beginnen om vooral Nederlandse seizoengroenten te eten zoals knolselderij, pastinaak, pompoen, prei, rode kool, spruiten en witlof.

Onder het motto “verbeter de wereld, begin bij jezelf” stond er vandaag dan ook een ovenschotel op het menu die geheel was samengesteld uit producten van eigen bodem. En het smaakte prima.

Voor 2 personen heb je nodig: 1 ui, 250 gr winterwortel, 250 gr knolselderij, 1 eetl olie, 2 eieren, 50 ml halv. koffieroom, 100 ml melk, 75 gr geraspte oude kaas, zout, peper.

Stoof de fijngesneden ui met de winterwortel en knolselderij in de olie met 3 eetl water 10 min zachtjes beetgaar. Klop de eieren, koffieroom, melk, kaas, zout en peper door elkaar. Laat de groenten iets afkoelen en meng het eimengsel door de groenten. Doe alles in een ingevette ovenschaal. Bak het gerecht in een voorverwarmde oven 175 graden in ca, 45 min gaar.

Het recept is een variant op een recept dat ik op smulweb heb gevonden. Daar was de suggestie om het gerecht te garneren met Rucola. Dat kan natuurlijk maar die komt in deze tijd van het jaar zeker uit de kas

Roergebakken tilapia met mango en sugarsnaps

Als je van vis houdt met een zoete smaak dan is dit een heerlijk gerecht. En nog snel klaar ook. Het recept is afkomstig van www.visrecepten.nl. Zelf vind ik de sugarsnaps erg lekker, daarom gebruik ik de dubbele hoeveelheid.

Je hebt nodig 300 gram tilapiafilets, 200 gram sugarsnaps, 1 kleine mango, 3 bosuitjes, 3 eetlepels olijfolie, sap van een halve citroen, 1 eetlepel gembersiroop, 2 eetlepels oestersaus of sojasaus.

Maak de sugarsnaps schoon. Kook ze in een pan met ruim kokend water en wat zout in 4-5 minuten beetgaar. Spoel ze in een zeef onder koud stromend water af. Schil de mango, snijd het vruchtvlees in plakken van de pit en snijd dit in stukken. Snijd de bosuitjes in stukken van 3-4 cm. Halveer de tilapiafilets in de lengte en snijd ze vervolgens in repen van 3 cm breed. Verhit de olie in een wok en roerbak de stukken tilapia 3 minuten op hoog vuur. Schep de bosuitjes erdoor en bak ze 1 minuut mee. Schep dan de mango en sugarsnaps erdoor. Roer het citroensap, de gembersiroop en de oestersaus door elkaar en schep dit door de vis. Verwarm het gerecht nog 2 minuten zachtjes door.

Lekker met rijst.

Petjel, Pecel (Indische salade)

Voor de salade: spinazie, chinese kool of spitskool, sperzieboontjes, tauge, komkommer, hardgekookte eieren

Voor de Petjelsaus: 1 middelgrote ui, 1 teen knoflook, 50 gr grofgehakte pinda’s of eventueel pindakaas met stukjes pinda, 1 theel sambal trassi, 1/2 theel kentjoer, 1 theel bruine suiker, 1 dl water

Dit is een gerecht dat lijkt op gado gado, maar de pindasaus is koud, wat het gerecht wat frisser maakt. Schik verschillend soorten beetgaar gekookte warme groente op een schaal, zoals spinazie, kool, tauge en komkommer. Leg er ook wat hardgekookte eieren bij en overgiet het geheel met petjelsaus.

Petjelsaus:

Pel de ui en knoflook en snijd ze fijn. Meng alle ingrediënten in de blender of keukenmachine. Giet de ontstane saus over de schaal met gekookte groente. Geef er cassavekroepoek (kroepoek emping) bij.

De Eenzaamheid van de Priemgetallen – Paolo Giordano

Afgelopen woensdagavond was de leesclub weer bij elkaar om De Eenzaamheid van de Priemgetallen te bespreken. Het is altijd leuk om vast te stellen hoe verschillend de deelnemers een boek waarderen en hoe we ons oordeel soms na zo’n bespreking nog bijstellen omdat er aspecten naar boven komen die je in eerste instantie waren ontgaan. De Priemgetallen werd door alle clubleden (7 in totaal) als een bijzonder boek ervaren. Knap geschreven, boeiend, een apart verhaal en vooral de “vondst” van de priemgetallen vonden we heel mooi. Toch was er ook een belangrijk verschil in beleving. Een drietal vond het een triest, deprimerend boek terwijl de anderen, waaronder ik zelf, dat helemaal niet zo hadden ervaren. Wij vonden het vooral een verhaal over mensen die een trauma uit hun jeugd moesten verwerken en er uiteindelijk ook in slaagden om daar mee te leren leven. Daardoor was het voor ons juist niet deprimerend.

Van de achterflap: De zevenjarige Alice moet van haar vader elke dag naar skiles. Op een mistige ochtend zondert zij zich af van haar skiklasje, komt ten val en ondervindt daar de rest van haar leven de gevolgen van. Mattia is hyperintelligent en schaamt zich voor zijn zwakbegaafde tweelingzusje Michela. Als de tweeling op weg is naar een verjaardagspartijtje laat Mattia Michela achter op een bank in het park met de opdracht dat ze daar op hem moet wachten. Als hij terugkomt is zijn zusje verdwenen. Op de middelbare school kruisen de levens van Alice en Mattia elkaar en er ontstaat een uitzonderlijke vriendschap. Ze voelen zich vanaf de dag van hun ontmoeting verbonden, maar merken al snel hoe moeilijk het is om wezenlijk contact met elkaar te krijgen.

Ik vond het bijzonder mooi boek. De invulling die de schrijver aan de priemgetallen geeft is kenmerkend voor vrijwel alle personen in het boek. Toch is het geen somber boek. Wat mij betreft een aanrader.

Een interview met Paolo Giordano, de recensie in het NRC en de priemgetallen.

Times Online – The best 60 book of the past 60 years

Een van de boekgrrls attendeerde mij op een overzicht van “the best 60 books of the past 60 years” bij Times Online. Mijn lijst “te lezen boeken” was zeker nog niet opgedroogd, maar een goede tip is altijd welkom. Op de lijst staan veel interessante boeken (natuurlijk uitsluitend engelstalig) en slechts een klein deel daarvan blijk ik te hebben gelezen. Nou is zo’n lijst natuurlijk ook maar de smaak van de Times readers op het moment van de poll, maar het leek me toch leuk om mezelf ten doel te stellen meer titels van deze lijst te lezen. Nergens voor nodig, maar gewoon, leuk om te doen. Vooral geen percentage of aantal als doel, “meer van de lijst lezen”, zo ruim laat ik het.

In deze post ga ik bijhouden welke boeken ik inmiddels heb gelezen. Alle covers worden hier opgenomen, mijn leeservaringen in een aparte post. Misschien nog iemand die mee wil lezen?

Dagboek van een Poes – Remco Campert

Een boekje speciaal voor kattenliefhebbers. Als je geen kattenliefhebber bent, begin er niet aan. Ben je dat wel, dan is het een “moetje”. Het is maar een dun boekje en enorm leuk, dus zelfs met een lange lijst nog te lezen boeken geen reden om het niet op te pakken.

Op de achterkant : “In Dagboek van een Poes laat Remco Campert een buitengewoon oplettende poes aan het woord, die vanuit haar eigen perspectief, maar met het verteltalent en de poëtische gevoeligheid van haar schepper, over haar dagelijkse avontuurlijke bestaan vertelt.”

Een uur, langer heb je niet nodig om het boek te lezen. Maar onder het lezen wel de hele tijd een glimlach op het gezicht. Ik herken mijn eigen katten. Als Poefie over de ervaring in Fransenland vertelt, dan zie ik mijn eigen katten op sprinkhanenjacht op Portugese bodem of achter de kikkers aan in een Duits grasveld.

Veel boeken verkoop ik weer na ze te hebben gelezen, maar deze niet. Een klein juweeltje en het blijft bij mij, in de boekenkast.

Chanou, nog bedankt voor de tip!

In Cold Blood – Truman Capote

In Cold Blood van Truman Capote was het maandboek van de boekgrrls in de maand november. Helaas had ik het boek toen nog niet gelezen en kon ik me niet in de discussie te mengen. Al voor de vakantie had ik het boek gereserveerd bij de bibliotheek, maar er waren blijkbaar meer geïnteresseerden. Door alle commentaren van de boekgrrls was ik alleen maar nieuwsgieriger geworden. En het wachten werd beloond.

Op de achterflap: Agent Al Dewey, of the Kansas Bureau of Investigation, has a crime to solve. A horrific crime – the cool slaughter of an entire family of Godfearing farming folk. Blood and hair all over the walls, and only a few dollars missing. All Agent Dewey has are two footprints, four dead bodies and a whole lot of questions, none with easy answers. Truman Capote’s brilliant reconstruction of the events and consequences of that murderous November night in 1959 is a superb and gripping mix of journalistic skill and sheer imaginative power.

Capote is het boek gaan schrijven naar aanleiding van een kleine krantenadvertentie waarin de mysterieuze moord op een boerenfamilie in Kansas wordt beschreven. Hij start een vijf jaar durend onderzoek naar de moord, komt in contact met de twee daders, spreekt de mensen in Holcomb en volgt het politieonderzoek tot aan de executie van Smith en Hickock. Hij maakt geen aantekeningen en geen bandopnamen. Het boek wordt in 1966 gepubliceerd en het wordt een groot succes.

Het eerste deel van het boek vond ik wat taai. De familie Clutter wordt beschreven, hun omgeving, de mensen in hun omgeving. Erg gedetailleerd. Maar het taaie was echt voorbij op het moment dat Smith en Hickock richting Clutter-farm gaan. Alhoewel de gebeurtenissen feitelijk en redelijk afstandelijk worden beschreven, is het een indringend verhaal. Het kost (helaas) geen moeite om voor te stellen wat een drama zich in de farm heeft afgespeeld. Het deed mij sterk denken aan het boek The Manson Murders van Vincent Bugliosi waar eveneens een verbijsterend beeld wordt geschetst van de moord op Sharon Tate en haar vrienden door aanhangers van Charles Manson. Alhoewel de aandacht in dit boek vooral uitgaat naar het politieonderzoek. Capote vertelt ook over het politieonderzoek maar geeft daarnaast een gedetailleerd inzicht in de de persoonlijkheden van de beide daders. En dat mag gerust een onthutsend beeld worden genoemd.

Een boek met een knappe structuur en een gedetailleerde beschrijving van de hoofdpersonen.

In Wikipedia

Boeknotities

P.S. Met dank aan Joke, die me haar exemplaar heeft geleend.

Onmogelijke foto’s van Erik Johansson

Gisteren kreeg ik een email toegestuurd met een verzameling prachtige foto’s. Het zijn “Photos Impossibles” van Erik Johansson. Een Zweedse fotograaf die zich heeft gespecialiseerd in het manipuleren van foto’s. En dat doet hij werkelijk fantastisch. Het resultaat doet soms denken aan werken van René Magritte.

Ik vond ze zelf zo knap gemaakt dat ik jullie de foto’s niet wil onthouden. Geniet er van!

Photos Impossibles

Tortelloni met Roquefortsaus

Deze week weer eens een recept van de AH recepten website geplukt. Er lag nog een restje Roquefort in de koelkast en dat was voor dit recept mooi te gebruiken.

Voor een maaltijd voor twee personen heb je het volgende nodig: 300 gr. tomaten, 1 pak Tortelloni Verde, 75 ml melk, 125 gr. Roquefort, 4 eetl. Balsamicodressing, 75. gr Rucola, 30 gr. gehakte walnoten.

De tomaten in partjes snijden. De tortelloni bereiden volgens de aanwijzingen op de verpakking. Melk verwarmen, Roquefort in stukjes snijden en door de melk roeren. Laten smelten. 1 eetlepel balsamicodressing toevoegen en 2 minuten laten pruttelen. Tortelloni door Roquefortsaus scheppen. Tomaten, rucola en 3 eetlepels balsamicodressing mengen. Tortelloni op 2 diepe borden scheppen en de walnoten erover strooien. De salade in twee aparte schaaltjes serveren.

Eet smakelijk!